Formuła to zestawienie Festiwalu z warsztatami twórczymi dla młodych reżyserów, dramatopisarzy i aktorów, którzy podczas tygodniowej rezydencji artystycznej pracują nad swoimi projektami dokumentalnych sztuk i spektakli. Na koniec prezentują efekty w postaci „pracy w rozwoju” podczas otwartego Maratonu Non-Fiction. Publiczność uczestniczy w procesie twórczym: bierze udział w prezentacjach i dyskusjach z twórcami oraz zaproszonymi ekspertami. Na pokazy Maratonu Non-Fiction zapraszani są również kuratorzy i przedstawiciele teatrów. Ma to na celu umożliwienie dalszej realizacji spektakli, zapoczątkowanych podczas pracy warsztatowej oraz ich prezentację podczas kolejnych edycji Festiwalu.
W tym roku już XV edycja, która odbędzie się w dniach 22-29 sierpnia.
Tradycyjnie poza tegorocznymi rezydentami zapraszamy na nasz festiwal dzieła, które rozkwitły podczas poprzednich edycji.
22 SB 19:00 Bzik kolonialny [TW] | czytanie
Czytanie performatywne adaptacji reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczypospolitej przypadki zamorskie” w reż. Adama Nalepy. . Wydarzenie jest realizowane we współpracy z festiwalem Literacki Sopot
24 PN 19:00 Chłopcy [TW] | Spektakl
Spektakl “Chłopcy” opowiada o radykalizacji młodych mężczyzn. Scenariusz napisali sami w
mailach i wiadomościach na wykopie, oparty jest o ich zwierzenia, historie z ich żyć. Przyszłym tekstem dramatu mówili do nas przedstawiciele politycznych organizacji i trenerzy podrywu. Spektakl jest próbą wejścia w kształtującą się męską psychikę – bardzo wymagające miejsce. Jest skierowany do młodych odbiorców, ponieważ dotyka problemów, które w szczególny sposób dotyczą ich pokolenia – zagubienia, relacji ojcowskiej, potrzeby przynależności i poszukiwania tożsamości w świecie pozbawionym stabilnych wzorców. Ma na celu zbadać mechanizmy radykalizacji młodych mężczyzn, nie demonizując ich, ale próbując zrozumieć źródła frustracji i agresji. Prapremiera „work in progress” została zrealizowana w ramach festiwalu Sopot Non Fiction.
Reżyseria i scenariusz: Maciej Walter
Obsada: Maciej Karczewski, Aleksandra Tokarczyk, Wiktoria Supryn, Maciej Walter, Julian Knaf
25 WT 19:00 Projekt Lucy [TW] | Spektakl
W 1964 roku para amerykańskich naukowców – psychoterapeuta Maurice Temerlin i jego żona, socjolożka Jane – zdecydowała się na nietypowy eksperyment. Adoptowali nowo narodzoną szympansicę z zoo na Florydzie, nadali jej imię Lucy i postanowili wychować ją tak, jak wychowuje się ludzkie dziecko. Eksperyment miał pomóc określić, gdzie dokładnie przebiega granica pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem i co nas kształtuje mocniej – geny czy wychowanie, natura czy kultura.
Lucy żyła jak człowiek – nosiła ubrania, rysowała, piła herbatę, znała ponad sto znaków języka migowego i potrafiła komunikować się z otoczeniem. Jej historia trafiła na łamy prasy, a Temerlinowie zyskali sławę. Jednak sielanka nie trwała wiecznie. Gdy Lucy dorosła, zaczęła sprawiać problemy, była silna i nieprzewidywalna, przez co stała się niebezpieczna. Zamknięto ją w klatce i zatrudniono do opieki studentkę Janis Carter. Relacja między Lucy a Janis szybko jednak wykroczyła poza ramy kontaktu naukowego. Aby zapewnić jej godne życie, Janis kazała sobie wybudować klatkę i zamieszkała z Lucy w dżungli.
Nasza opowieść jest nie tylko opowieścią o eksperymencie, ale przede wszystkim o jego skutkach. O tym, co się dzieje, gdy człowiek przekracza granice natury. To historia szympansicy Lucy, wychowanej przez ludzi jak dziecko. Opowieść o zwierzęciu, które stało się nie tylko obiektem badań, ale także narzędziem do zdobycia sławy i sukcesu przez swoich opiekunów. O małpie, która była jednocześnie królikiem doświadczalnym i ukochaną córką. Która sama uwierzyła, że jest człowiekiem
— aż w końcu to człowieczeństwo jej odebrano.
Spektakl powstał z inspiracji filmem dokumentalnym Moje życie z Lucy w reżyserii Karen Arthur oraz książką Lucy: Growing Up Human autorstwa Maurice’a Temerlina.
„Projekt Lucy” jest próbą oddania głosu Lucy — istocie, która przez lata pozostawała przede wszystkim przedmiotem badań i eksperymentów. Spektakl stawia pytanie o możliwość przywrócenia jej podmiotowości oraz zastanawia się, na ile próba opowiedzenia jej historii z ludzkiej perspektywy jest w ogóle możliwa.
Tekst : Agata Nierzwicka, Laura Walczak
Reżyseria: Agata Nierzwicka
Obsada: Laura Walczak, Monika Jarosińska
Ruch sceniczny: Monika Jarosińska
Muzyka: Lena Michajłów
Projekt lalki: Magda Turna
Czas trwania: 65 min
Premiera: 26.02.2026, Teatr im. Jana Wilkowskiego, Białystok
26 ŚR 19:00 Mireczek [TW] | Spektakl
Czy to polski normal, patrzeć, jak rodzic się upija, tłucze łapskiem w ścianę, szarpie, krzyczy, wyzywa? Chowamy się po kątach i milczymy. DDA to zmowa milczenia. Dlaczego wolimy być anonimowi? Dlaczego publiczne gadanie o dzieciństwie to „wywlekanie”? Bo nikt inny nas nie zrozumie? Bo kogoś urazimy? Ta historia nie jest wyjątkowa – nosi ją w sobie wiele osób.
Na czym polega choroba alkoholowa? Kiedy bliska osoba staje się kimś obcym? Jak trafia się na margines społeczeństwa? Czy można urodzić się złym? Ratować własnego ojca, czy przede wszystkim siebie? Mówiąc o syndromie DDA, opowiadając historię z perspektywy ofiary, a nie sprawcy, nie sposób nie wspomnieć jeszcze: o syndromie ratownika, etapach uzależnienia od alkoholu, zmaganiu z traumą, końcu relacji i żalu po stracie.
Adaptacja, reżyseria, opracowanie muzyczne – Krzysztof Popiołek
Scenografia – Anna Wołoszczuk
Kostiumy – Piotr Popiołek
Koordynator scenograficzny – Krzysztof Pierzyna
Asystent reżysera – Grzegorz Gromek
Inspicjentka/suflerka – Grażyna Czarkowska
Realizacja świateł – Tomasz Świątek
Realizacja dźwięku, obsługa projekcji – Szymon Stadniczenko
Grzegorz Gromek – Terapeuta/Ojciec
Agata Zielińska – DDA/Pacjentka
Głos z offu – Joanna Fertacz
Głos z offu – Halszka Gromek (gościnnie)
Spektakl na podstawie reportażu „„Mireczek. Patoopowieść o moim ojcu”
Autorka reportażu – Aleksandra Zbroja
Adaptacja, reżyseria – Krzysztof Popiołek
27 CZ 17:00 Marzyciel [BOTO] | Spektakl
Kto pamięta o Juliuszu Osterwie? W teatrze – wszyscy, a poza nim? Nieliczni.
Postać historyczna, zasłużony reformator polskiego teatru, jeden z najwybitniejszych aktorów polskiej sceny. Człowiek z krwi i kości, zmagający się z codziennością artysta, pełen rozterek, pragnień, wątpliwości i wizji. Marzyciel, który pokazuje, że warto dążyć do obranego celu, nawet gdy droga jest trudna i wyboista.
Juliusz Osterwa to postać fascynująca i skomplikowana: aktor, społecznik, mistyk, pedagog, wizjoner. Jego życiorys jest sam w sobie barwną opowieścią. Jej bohater to popularny, odnoszący sukcesy w teatrach krakowskich i warszawskich, młody i przystojny aktor, który poświęcił większość swojego czasu i energii na stworzenie własnego teatru – laboratoryjnego teatru Reduta. Teatr ten stanowi zaprzeczenie ówczesnych praktyk i nie mieścił się w tym, co dzisiaj nazwalibyśmy głównym nurtem życia kulturalnego. Osterwa pragnął zreformować teatr, wprowadzając nowy etos pracy – zespołowej i odpowiedzialnej. Traktował zawód aktora jako misję niemalże kapłańską.
Osterwa chciał wykluczyć teatralną sztampę i bylejakość. Czy to zamierzenie mogło się udać? Czy dzisiaj idee Osterwy są przestarzałe czy nadal zaskakujące i szokujące? Czy Osterwa to szaleniec czy śmiały reformator? Chcemy przyjrzeć się Osterwie człowiekowi – aktorowi, mężowi, ojcu – i spróbować zanurzyć się, choćby przez godzinę, w jego artystycznej wizji.
Daniel Salman w monodramie „Marzyciel”, czasem w formie komediowej, stand-upowej, a czasem w pełni dramatycznej, snuje opowieść o teatrze. Aktor korzysta z bogactwa stylów teatralnych i nowoczesnych mediów, dzięki którym tworzy kameralną atmosferę i przełamuje granicę między sceną a widownią. W jednej chwili widzowie znajdują się w teatrze 20-lecia międzywojennego, żeby za moment przenieść się do współczesności, aby porozmawiać o priorytetach i znaczeniu teatru oraz o jego sile oddziaływania na człowieka.
Autor tekstu: Marcin Bartnikowski
Obsada: Daniel Salman
Reżyseria: Łukasz Lewandowski
Projekt kostium: Daniel Salman
Koncepcja scenograficzna: Łukasz Lewandowski
Reżyseria światła: Piotr Bartoszewicz
Czas trwania: 120 min
Premiera: 17 listopada 2024 r. Ośrodek Brama Grodzka-Teatr NN w Lublinie
28–29 Maraton Non-Fiction
Prezentacja przed publicznością tego nad czym przez tydzień pracowali nasi Rezydenci w postaci ok. 45 minutowych form teatralnych. Po każdym pokazie rozmowa z widzami i kuratorami festiwalu, którymi są Adam Nalepa, Roman Pawłowski-Felberg oraz Marzena Sadocha.
* [TW] – Scena Kameralna Teatru Wybrzeże w Sopocie
*[BOTO] – Teatr BOTO w Sopocie
Organizator: Fundacja Teatru BOTO
Kuratorzy: Adam Nalepa, Roman Pawłowski-Felberg oraz Marzena Sadocha
Rezydenci XV Sopot Non-Fiction w zakładce rezydencje.
fb: Sopot Non-Fiction
Dofinansowano ze środków Miasta Sopotu.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
